Sklep	Aukcje	Forum	Biuletyn	Klipy	Napisz do nas

Majówka numer jeden

Ty wiesz i my też to wiemy. Nie masz formy. Ostatnio na rowerze byłeś w październiku, obijałeś się całą zimę. Porady Piątka i Dziurdzia znasz tylko jako lekturę do poduszki. Wczoraj zadzwonili kumple i powiedzieli, że wybierają się na wycieczkę. Co zrobić?

Wyjść jest kilka:

Oddzwaniasz do znajomych i mówisz, że nie zmieniłeś jeszcze zajeżdżonego w zimie napędu, linek, zardzewiałego zestawu sterowego, pakietu... (niepotrzebne skreślić) i ten weekend musisz spędzić naprawiając rower. Nie przesadzaj z ilością uszkodzeń, bo może to wzbudzić wątpliwości, lub - co gorsza - chęć pomocy. Wiedz, że brak formy na wiosnę jest dość powszechną przypadłością. Propozycje na później: złamana rama, zatarty widelec...
Decydujesz się na jazdę. Gratulacje! Żeby nie wypaść jak ostatnia łajza, musisz trzymać się pewnych zasad.

Wybierz odpowiednich partnerów

Za żadne skarby nie jedź z lokalnymi chartami. Broń Boże nie jedź z zawodnikami. Dowiedz się, z niezależnych źródeł, ile Twoi znajomi jeździli zimą, czy ktoś widział ich na rowerach. Przypomnij sobie ile nocy wspólnie zarwaliście w knajpach. Na podstawie tych wiadomości możesz ustalić stopień wytrenowania Twoich kumpli.

Zadbaj o to, żeby grupa z którą się wybierasz, była liczna

Jeżeli zaprasza Cię dwóch czy trzech kolarzy, kup dużą kartę telefoniczną i zaproś jeszcze co najmniej pięć osób. Duże grupy mają to do siebie, że poruszają się bardzo wolno. Im większa grupa tym większe prawdopodobieństwo awarii i postojów Zawsze jest ktoś kto złapie gumę i możesz zostać z nim mówiąc, że musisz pomóc, a tak naprawdę łapiesz oddech. W większej grupie zawsze jest ktoś kto odpadnie od czołówki. Możesz po niego wrócić i też odpocząć w międzyczasie.

Bądź przygotowany

Żeby sprostać wszystkim potrzebom musisz mieć ze sobą pompkę, ze dwie dętki, komplet kluczy, plaster, apteczkę. Te akcesoria są niezbędne, żeby nieść pomoc (czytaj - odpocząć).

Wybierz odpowiednią trasę

Upewnij się gdzie jedziecie. Na mapie sprawdź ukształtowanie terenu, ale najlepiej będzie, jeżeli pojedziecie w znane Tobie rejony. Postaraj się, żeby trasa byłą jak najbardziej płaska. Idealne są leśne ścieżki wymagające dobrej techniki skrętu.

Zabierz ze sobą początkującego

Idealnym wyjściem jest Twoja nie jeżdżąca na rowerze przyjaciółka. Wszyscy będą wniebowzięci - po pierwsze, że jedzie z Wami dziewczyna, po drugie, że mogą coś dla niej zrobić, to znaczy puścić przodem, nauczyć sztuczki, wyregulować przerzutkę - czyli generalnie zwolnić. Ty w tym czasie możesz trochę odetchnąć. Uwaga! Jeżeli Twój związek z nią jest dla Ciebie ważniejszy niż urażona duma hard core'owca, zabierz ze sobą kuzyna. Jedno jest pewne - kuzyna nikt nie będzie podrywał, a nawet jeżeli, to już nie jest Twój problem. Jadąc z kuzynem można zastosować trik: "Jedźcie do przodu, ja muszę jechać z kuzynem, bo inaczej cioteczka by mi tego nie wybaczyła". Jeśli nie możesz skorzystać z pomocy rodziny, zabierz sąsiada, kolegę z pracy itd.

Zrzuć łańcuch

Wymaga to odpowiedniego ustawienia przerzutki, ale kiedy spadnie Ci łańcuch zyskujesz co najmniej pięć minut przerwy. Zastanów się, jeżeli w ciągu półtoragodzinnej wycieczki uda Ci się zrzucić łańcuch, złapać gumę, zgubić bidon, poprawić wysokość siodełka - odpoczywasz przez co najmniej pół godziny!

Wyjedź wcześniej niż pozostali

Na zbiórkę przyjedź dziesięć minut wcześniej. Wyczekaj na moment w którym pojawiła się już większość grupy, ale jeszcze kogoś brakuje. Powiedz, że jest Ci zimno, jesteś znudzony czekaniem itp. Ustal przebieg trasy i powiedz: "Będę jechał wolno, to mnie dogonicie". Masz co najmniej dziesięć kilometrów na jazdę własnym tempem. W chwili kiedy Cię dogonią zapytaj: "Co tak długo chłopaki?"

Weź telefon

Poproś zaufanego przyjaciela, żeby koniecznie zadzwonił o 11:30. Jeżeli będziesz czuł się dobrze - nie odbierzesz (wytłumaczysz się brakiem zasięgu), jeżeli nie będziesz miał już siły - przeprosisz znajomych, przedstawisz ważne (najlepiej służbowe) powody przerwania jazdy i z bardzo wściekłą miną (niezbędne zdolności aktorskie) wrócisz do domu.

Miłosz Kędracki

bikeBoard 5/1999